« - du har gripe mi høgre hand!»

I salme 73 skriv korleiaren Asaf om fortvilte tankar og om trua i livet sitt. Han startar salmen med orda:

«Men eg var nær ved å snubla, foten heldt på å gli ut. For eg var misunneleg på dei hovmodige, eg såg at det
gjekk dei urettferdige vel.»

Løysinga for Asaf finn me i v.17: « - heilt til eg gjekk inn i heilagdomen hjå Gud.» I Guds ord fann han kvile for tankane sine, der fekk han sjå inn i Guds løfter, Guds nåde.

I Salme 31,15-17 les me mellom anna: «I di hand står mine tider; berga meg or handi på mine fiendar! Lat di åsyn lysa over din tenar, frels meg ved di miskunn!»

I 5. Mos. 33, 27 står det: «Ein bustad er den eldgamle Gud, hit ned når hans evige armar.»

Her fekk Asaf sjå at Gud hadde gripe også hans høgre hand, der var han trygg. Derfor bryt han ut i v. 23-25: «Men eg vert alltid verande hjå deg, du har gripe mi høgre hand. Du leier meg med ditt råd, og sidan tek du imot meg i herlegdom.»

Tenk, me har same retten som Asaf hadde. Gå inn i Guds heilagdom, les Bibelen, ta til deg løftene, evangeliet på di vandring!

Haldis Totland Reigstad skildrar dette så fint i diktet: «KOM JESUS»

Kom, Jesus, kom og ver oss nær når vi i mørket famlar.
Kvar tåre, står det i ditt ord, du i di flaske samlar.
Kom med di trøyst, vis du oss veg. Vi lyfter augo opp til deg.

Kom, Jesus, når vi ikkje ser dei naglemerkte hender,
når denne verd si falske sol vårt indre auga blender.
Kom med di trøyst, vis du oss veg. Vi lyfter augo opp til deg.

Kom, Jesus, når vi slit med angst i nattetimar seine.
Du veit kor vanskeleg det er å kjenna seg åleine.
Kom med di trøyst, vis du oss veg. Vi lyfter augo opp til deg.

Kom, Jesus, kom og ber oss du på dine ørnevenger.
Vis oss at ingen fiende for himmelkrafta stenger.
Kom med di trøyst, vis du oss veg. Vi lyfter augo opp til deg.

Kom, Jesus, når det mørknar til, når sorg og sjukdom herjar.
La oss få sjå at gjennom alt di Faderhand oss verjar.
Kom med di trøyst, vis du oss veg. Vi lyfter augo opp til deg.»

Skrive av: Solveig Norheim